کوله بارم بر دوش ، سفری میباید.
سفری بی همراه ، گم شدن تا ته تنهایی محض
خالقم با من گفت :
هر کجا لرزیدی، از سفر ترسیدی
تو بگو از ته دل، " من خدا را دارم."
.
.
.
دللتنگي هايم را نشانه مي گذارم تا يادم بماند كجا دستان خدا را رها كرده ام .
.
.
.
همیشه فکر میکنیم چون گرفتاریم به خدا نمیرسیم اما در حقیقت چون به خدا نمیرسیم گرفتاریم.
نظرات شما عزیزان:
.gif)
.gif)